YOU . . .

زه هر طرف که رو کنم نظاره می کنم تو را

اگر نظاره ام رود خیال خوش کنم تو را

همه ارم به هم شوند که از کفم دهم تو را

به هم بریزم عالمی نمی دهم به کس تو را

رهی که می کنم قدم نشانه می کند تو را

دگر چه بهترم زاین که مقصدم دهد تو را

اگر زیاده خواهیم به رنج می کشد تو را

به گو کمش کن این سخن که رنج می دهد تو را

PROMISE

سحر میان من و یار راز و نیاز دیگریست
صحبت روز اول و قول و قرار تازه ایست
مرغ سحر بگو مخوان خلوت دل بهم مزن
شهر پر از خفته شده داد برای کس مزن
عشق بهانه می کند فرصت عاشقی کم است

یار نظاره می کند جان دلم همین بس است

هر که شود ز تو جدا, جدا ز عالمی شود

جدا ز تو کجا رود عالم اگر به او شود

DANCE

عاقلان
دیوانه را مستی سرائی خوشترست

در میان
میکده رقص سماعی خوشترست

سوفی و درویش
و رند و زاهد عادل پرست

آنچه که
دیوانه داند بی خیالی خوشترست

شاهد حرف و
سخن هر آنچه خود داند کند

پس درین
بازیکده با یار بودن خوشترست

هرچه میدانی
بکن اما نوایت ساززن

رقص زیبا ئی
بکن زیبا پریدن خوشترست

KINDNESS

به آنکه عشق را به غرور می فروشد بگو که مسیر عشق از غرور جدا است

من آن سراب نیستم که تشنه را جزا کنم
من آن کویر نیستم که با جفا وفا کنم
من آن خزان نیستم جوانه را بلا کنم

من از دیار کورشم که با جهان داد کنم

من از شکایت زمان نوای خوش ساز کنم

من از تبار آسمان عروج در فرو کنم

من از من درون من محبت آغاز کنم

LIFE